In 2023 werden bij kunstenaar Elze Kloen maar liefst 13 pridevlaggen gestolen – totdat die het opgaf en de vlag alleen achter het raam ophing. Meestal bleef er niets over, maar soms hing er nog een flard of waren er restjes terug te vinden in de prullenbak om de hoek. Deze brokstukken zijn met verschillende textiele technieken zichtbaar gerepareerd. Gouden naden, geïnspireerd door de Japanse kunstvorm kintsugi, trekken de aandacht van de kijker. Grote gaten zijn opgevuld met chaotisch free motion kant, om de vorm van de vlag te herstellen zonder de gewelddadige geschiedenis te verbloemen. Van sommige gestolen vlaggen waren slechts de nestelringen van de bevestiging achtergebleven, en ook die hebben een plekje gekregen op de vlag. Een vlag waar alleen nog een dunne strook van over was is hersteld als quilt, met panelen gemaakt door verschillende mensen uit de lokale queergemeenschap.

Naast een kunstwerk zijn de gerepareerde vlaggen ook een vorm van activisme. Craftivism (een porte-manteau van de Engelse woorden voor handwerk en activisme) heeft een lange geschiedenis binnen de queergemeenschap, van handgemaakte spandoeken bij demonstraties tot de internationale aids memorial quilt om zichtbaar te maken hoeveel mensen er aan aids overleden. In Nederland worden steeds vaker pridevlaggen vernield of gestolen, zowel bij particulieren als bij bedrijven of publieke instellingen. After Hate vraagt aandacht voor deze toenemende discriminatie van de lhbti+-gemeenschap, door de vlaggen op zoveel mogelijk plekken te laten zien. Daarnaast vormen ze een eerbetoon aan iedereen die na een vervelende ervaring de kracht vond om toch zichzelf te zijn. De schade maakt ze niet minder mooi, maar vormt de basis voor een nieuwe expressie van identiteit en creativiteit.