Het werk van Frans Franciscus (1959) is geïnspireerd door klassieke Europese schilderijen en sculpturen. Bij het ceramiekenbeeld ‘Take me to the River’ uit 2019 zien we een naakte man, staande in ondiep en golvend water dat net tot onder zijn schaamstreek reikt. Hij heeft de armen voor de borst gekruist en kijkt stoer, bijna recht voor zich uit. De figuur is geïnspireerd op een groot marmeren beeld uit de oudheid van een liggende naakte man dat de ‘de Nijl’ voorstelt omgeven door allerlei naakte engeltjes. Het beeld is te zien in de Vaticaanse musea in Rome.

Twee dingen vallen meteen op: de stevig gebouwde man is flink behaard, zowel op zijn onderbuik, borst en onderarmen als op zijn rug. Hij draagt een volle baard. Met veel plezier heeft Frans al dat haar boetserend vormgegeven. Wat verder opvalt zijn de vijf kleine mannetjes die tegen en op zijn romp klimmen of liggen. Ze zijn gekleed in vergulde kleding en allemaal hebben ze blote voeten en geblondeerd haar.

Veel van de onderwerpen in het werk van Frans Franciscus zijn gerelateerd aan de gay community. Zo lijkt de centrale figuur op een ‘Bear’ (beer). De Bear-cultuur ontstond in San Francisco in de jaren 80 en kwam voort uit de romantisering van de arbeidersklasse, zoals houthakkers of loodgieters. Bears zijn in de gay community stevig gebouwde mannen, met veel lichaams- en gezichtshaar. De belangrijkste reden voor de berenidentiteit was dat de Bears zich afzetten tegen de mainstream-homocultuur, die in die tijd vooral stedelijke en middenklasse homo’s in de schijnwerpers zette.