Groninger Archieven
Op 26 mei 1979 opende in Groningen vrouwencafé Dikke Trui. Dikke Trui was het eerste vrouwencafé in Groningen. Mannen waren er niet welkom. Zes dagen in de week konden vrouwen er terecht om iets te drinken en te praten. Ook vonden er exposities en optredens plaats. Het café had een zitruimte voorin. In het midden bevond zich de bar en achterin was een swingvloer en ruimte voor activiteiten. Dikke Trui had een gastenboek of eigenlijk een soort plakboek dat is volgeschreven door de bezoeksters van het café. Het gastenboek geeft een prachtig inkijkje in wat Dikke Trui voor vrouwen heeft betekend.
Het gastenboek bevat in eerste instantie vooral namen van bezoeksters, maar op een gegeven moment komen daar ook andere korte teksten bij, zoals aanbevelingen: “Er mag hier best nog meer gevrejen worden” versus “Er mogen best meer rare dingen in dit boek geschreven worden en er moet minder gevrejen worden. De Zedelijkheidscie!” of “Veel vrouwen maken mooie dingen. Jullie wanden zijn zo kaal! Doe er wat aan.”
Ook lees je ultrakorte verslagen van het bezoek terug: “Een hartstikke fijne kroeg! Mijn stamkroeg. De eerste in m’n leven. Soms ben ik hier uren, nu maar 10 minuutjes.” En persoonlijke ontboezemingen ontbreken evenmin: “Anja houdt van Anita en Anita weet het nog niet. Maaarr misschien komt het hier nog goed.”
Op 1 januari 1982 moet Dikke Trui sluiten, omdat de eigenaar van het café, bierbrouwer Stella Artois, het huurcontract opzegt. Het café haalt namelijk de verplichte omzet van vier vaten bier per week niet. De Klandizie in Dikke Trui is groot, alleen wordt er meer wijn en sterkedrank gedronken dan bier.
Het gastenboek is een indrukwekkend en waardevol tijdsbeeld over vrouwen die hun eigen en veilige uitgaansgelegenheid konden bezoeken. Je zou het misschien kunnen beschouwen als een groepsapp avant la lettre.
Via de knop Meer info vind je nog een object dat is aangedragen door de Groninger Archieven als bijdrage aan de Queer Geschiedenismaand.
