Rijksmuseum Muiderslot
Een harnas? Niet echt. Dit werk van kunstenaar Yvonne Oerlemans lijkt op een harnas, maar biedt geen bescherming. Het knelt, beklemt en beperkt elke beweging. Daarmee stelt het juist vragen: over vrijheid, rollen en ongelijkheid in de samenleving. Volgens de kunstenaar toont het de ‘draagbare’ en ‘ondraagbare’ kanten van het leven in onze maatschappij.
Op het Muiderslot lopen al eeuwenlang ridders in harnassen rond. Een harnas beschermd de drager én is iets om mee te pronken. Het laat strijdlust en heldendaad zien.
Maar klopt dit beeld wel? Want een harnas is ook zwaar. Het beperkt je bewegingsvrijheid. En als we de geschiedenisboeken induiken kunnen we ons afvragen: zijn al die geharnaste ridders wel zo heldhaftig geweest?
Met dit idee is kunstenaar Yvonne Oerlemans aan de slag gegaan. Oerlemans werkt graag met humor om tegenstellingen bespreekbaar te maken. Met een feministische blik kijkt ze naar maatschappelijke belemmeringen.
Begin jaren 80 werkt ze aan een serie waarin het korset centraal staat. Net zoals een harnas, beperkt een korset de bewegingsvrijheid van de drager. Naast o.a. een rottendkorset, zandkorset, taartkorset en dit kotsendkorset, maakt Oerlemans een film. In De Corsettencyclus (1973-1983) neemt ze de korsetten mee naar buiten. Platgewalst, rollend over een schelpenpad of hangend tussen de bomen. Hiermee benadrukt ze de frictie tussen ‘keurslijf’ (het korset) en ‘bevrijding’ (de natuur).
Dit kotsend korset staat nu in de Wapenzaal van het Muiderslot. Tussen de middeleeuwse helmen, schilden en hellebaarden in. In eerste instantie valt het korset niet op. Maar als je ‘m eenmaal ziet, kijk je hopelijk toch iets anders naar al het geweld waar het tussen staat.
