Meertens Instituut
‘Zo is het heel mijn leven geweest. Door iedereen bemind, maar nergens toebehorend.’ Die zin is terug te vinden in een van de dagboeken die tussen de jaren 1970 en 1993 werden geschreven door een in het Midden-Oosten geboren Amsterdammer. Op losse vellen in multomappen en in kleine notitieboekjes legde hij zijn leven vast: openhartig en direct.
De dagboeken schetsen een beeld van de gayscene in Delft, gedeeltelijk in Den Haag en vanaf halverwege de jaren tachtig in Amsterdam: een periode van groeiend zelfbewustzijn binnen de gayscene, maar vanaf de vroege jaren tachtig ook van angst en onzekerheid door de aidscrisis.
De losse vellen en boekjes zijn ook een indringende getuigenis van een verborgen innerlijke strijd. In een van zijn notities schrijft hij:
Op dit moment veracht ik mezelf. Ik probeer mezelf te herinneren aan mijn eigen potentiële kracht, maar ik kan er niet bij […] Ik weiger ook maar iets te voelen. Ja, woede. Voornamelijk op mezelf. Waardeloos leven
Op een van de laatste pagina’s noteerde de dagboekschrijver: ‘The need to be needed.’ Het verwoordt zijn diepste verlangen naar verbinding en verbondenheid
De dagboeken maken deel uit van de collectie van het Meertens Instituut. De website van het Meertens Instituut bevat uitgebreide informatie voor mensen die hun dagboek willen afstaan of onderzoek willen doen in de collectie. Privacy staat daarbij centraal.
